Ég hvet alla þá sem vilja spyrja mig að einhverju varðandi mig eða áherslur mínar að senda mér póst eða skrifa spurninguna í athugasemdakerfið hér á síðunni.

Spurninguna má sjá hér: http://hilmarkr.wordpress.com/um-mig/#comment-2

Þar var spurt um álit mitt á ýmsum málum tengdum nýsköpun, rannsóknum og menntun.

Efling sprota- og nýsköpunnar hefur lengi verið áhugamál mitt þegar kemur að nýjungum í atvinnu. Ég tel lík að að slík fyrirtæki geti mörg hver stafað hvar á landinu sem er og því tel ég þetta einnig vera byggðamál. Vissulega þurfa mörg þekkingar fyrirtæki að starfa í nánd við háskóla en mörg önnur eru ekki háð samstarfi við menntastofnanir og geta því starfað hvar sem er á landinu.

Ég læt svarið mitt fylgja hér með og það má einnig sjá hér: http://hilmarkr.wordpress.com/um-mig/#comment-3

Sæll Valdimar

Ég get svarað þessum spurningum þínum á þann veg að þetta eru málefni sem mér líst mjög vel á. Nýsköpun og áhersla á uppbyggingu þekkingariðnaðar eru það sem ég tel muni leiða okkur á rétta braut á ný.

Fræðla er þar grundvallar atriði og nýjar aðferðir og leitun nýrra lausna í samstarfi við menntasamfélagið mun opna okkur nýjar víddir í atvinnusköpun og bæta samkeppnisstöðu okkar í hinum hnattræna heim.

Ég hef löngum litið til þess hvernig Finnar umbreyttu atvinnuháttum sínum úr frumframleiðslu þjóðfélagi yfir í það að leggja áherslu á tækni og nýsköpun með því að byggja upp þekkingarþorp í samtarfi við háskóla og aðrar menntastofnanir. Þeir réðust í þá vinnu eftir að hafa sjálfir upplifað bankahrun og efnahagserfiðleika vegna þess að þeir misstu útflutnings markaði sína.

Í dag eru það sprota og þekkingarfyrirtækin sem geta helst komið atvinnulífi okkar aftur af stað. Á meðan hinar hefðbundnari atvinnuvegir standa fastir þá eru það litlu nýsköpunarfyrirtækin sem eiga færi á því að vaxa og dafna. En til þess þurfa þau aðstoð og við þurfum að hlúa að þeim og tryggja það að þau geti rekið sig.

Ég vinn sjálfur hjá sprota- og þekkingar fyrirtæki sem hefu vaxið og dafnað á sama tíma og bankarnir hrundu og hjól atvinnulýfsins hökta. Ég hef því sjálfu upplifað hvaða möguleikar eru fyrir hendi og hvernig hægt er að nýta þetta marg umtalaða hugvit sem við Íslendingar eigum til.

Hugmyndir þínar eru spennandi Valdimar og ég mundi gjarnan vilja fá að kynnast þeim nánar.

Bestu kveðjur,

Hilmar Kristinsson

]]> http://hilmarkr.wordpress.com/2009/03/06/svar-vid-spurningu-um-nyskopun-rannsoknir-og-menntun/feed/ 0 HilmarKr http://hilmarkr.wordpress.com/2009/03/06/godur-hopur-a-godum-fundum/ http://hilmarkr.wordpress.com/2009/03/06/godur-hopur-a-godum-fundum/#comments Fri, 06 Mar 2009 01:01:01 +0000 Hilmar Kristinsson http://hilmarkr.wordpress.com/?p=90 ]]> Þá er framboðsfundunum lokið og ég er ekki frá því að þeir hafi tekist vel. Fundurinn í Grindavík í dag var góður og það var sérstaklega fróðlegt að fá að vita hvað væri á döfinni í Grindavík

Ég vissi t.d. ekki að snuðra væri hlaupinn á þráðinn varðandi nýjan framhaldskóla í Grindavík. Satt best að segja hélt ég að málið væri í höfn og að skólahald myndi hefjast næsta haust. Það er því augljóst að þrýsta þarf á nýjan menntamálaráðherra að leiða málið til enda. Sérstaklega í ljósi þess að Grindvíkingar eru meira að segja búnir að útveg húsnæði og allt virðist vera tilbúið nema hvað það vantar grænt ljós frá ráðherra.

Fundurinn gekk ágætlega af hálfu frambjóðenda en ég var eitthvað óöruggur þegar ég talaði og mig vantaði litlu stílabókina mína. Það er nefnilega svo þægilegt að skrifa niður það sem ég ætla að segja, þó ekki sé nema til þess að skipuleggja röð þess sem ég ætla að segja. Ég missti aðeins þráðinn og það sannaðist að maður þarf að vita hvað á að segja áður en farið er upp. En ég held að þetta hafi sloppið fyrir horn.

Fundurinn á Ránni gekk hins vegar mjög vel líkt og á Selfossi í gær. Að vísu var tíminn aðeins minni þannig að ég þurfti meira að líta á blaðið til þess að geta komist hratt í gegnum það sem ég ætlaði að segja. Í þetta sinn urðu fundargestir að beina spurningum á aðeins einn frambjóðenda og það þarf ekki að spyrja að því að ég fékk ekki neina spurningu. En í lokin fengu allir að tjá sig um nokkrar spurningar sem komu í lokin og ég held að ég hafi komist nokkuð skammlaust frá því.

Nú er bara að vona hið besta og ég vona að þátttaka í netprófkjörinu verði með miklum ágætum og að niðurstaðan verði sterkur listi sem Samfylkingin getur stolt farið með fram í kosningabaráttu.

Og miðað við frammistöðu frambjóðenda á fundunum í gær og í dag þar sem allir voru mætti þá er ég sannfærður um það að hvergi sé að finna veikan hlekk og hver og einn frambjóðandi muni geta sómað sér vel í framvarðasveit Samfylkingarinnar í Suðurkjördæmi.

Fundurinn tókst vel en var í lengra lagi enda tekur það sinn tíma fyrir þrettán frambjóðendur að svara spurningum úr sal. Ég er þó ekki frá því að ég sé hlynntari því að allir svari nokkurm spurningum vegna þess að annars er hætt við að sumir framjóðendur verði útundan ef engum spurningm er beint að þeim.

Ég var ánægður með alla frambjóðendur og það fer ekki milli mála að hópurinn er sterkur og allir mjög frambærilegir.

Enn er helst að finna upplýsingar um mig hér á síðunni og gamlar greinar sem ég átti en meira efni bætist við þegar ég kem heim af framboðsfundinum á Selfossi sem verðu nú í kvöld klukkan átta.

Vegna þess að ég komst ekki til Vestmannaeyja eða á Höfn þá verður þessi fundur á Selfossi fyrsti stóri framboðsfundurinn sem ég tala á þannig að það er betra að vita hvað á að segja. Ég vona bara að það gangi vel og hlakka til að takast á við þetta verkefni.

En þrátt fyrir þann árangur sem náðst hefur eru enn annmarkar við það að búa hér á svæðinu. Sá sem stendur einna helst upp úr er sá skortur á viðunandi heilbrigðisþjónustu sem hefur einkennt Suðurnesin á undanförnum árum. Nú má ekki skilja mig sem svo að ég sé að setja ofan í við heilbrigðisstarfsfólk á svæðinu, en það hefur með elju og fórnfýsi gert allt sem í þeirra valdi stendur til að halda Heilbrigðisstofnun Suðurnesja gangandi þrátt fyrir mikið fjársvelti. Það er vegna þess sem margir íbúar á svæðinu fussa og sveia yfir þjónustunni en á of mörgum sviðum þarf að skera við nögl. Það er nær ómögulegt að fá tíma hjá lækni nema að því gefnu að viðkomandi sé tilbúinn að bíða í nokkra daga eða jafnvel vikur. Til að bregðast við þessum vanda reyndu forsvarsmenn heilsugæslunnar að koma á hraðþjónustu þar sem hægt var að fá tíma hjá heilsugæslulækni sem mat hvert tilvik og vísaði áfram á sérfræðing eftir þörfum ef ekki var hægt að leysa málið á staðnum. Þessari hraðþjónustu var nýlega hætt þrátt fyrir að hún hefði gefið góða raun.

Þessu ástandi eru Suðurnesjamenn löngu orðnir vanir enda þekkist ekki orðið heimilislæknir hér á svæðinu vegna mikillar starfsmannaveltu lækna. Þannig hitti ég á einu sumri fimm lækna í jafn mörgum heimsóknum sem allar voru vegna sama meinsins. Eftir þessa reynslu sæki ég mína heilbrigðisþjónustu til höfuðborgarsvæðisins og get því hætt að taka með mér nesti og þykka bók á biðstofuna.

Góð heilbrigðisþjónusta er ein af grundvallarforsendum í ákvarðanatöku fjölskyldufólks sem er að velja sér búsetustað, þá sérstaklega ef að börnin eru mjög ung eða þörf er á tíðum læknisheimsóknum. Slík dæmi þekki ég sjálfur, meðal annars hjá vinafólki mínu sem flutti fyrir nokkru úr bæjarfélaginu og veigrar sér nú við að snúa aftur vegna þess að það getur ekki treyst á góða heilbrigðisþjónustu. Allar aðrar forsendur eru til staðar en þarna stendur hnífurinn í kúnni. Þó svo að þau gætu fengið stærra húsnæði, verið í nánd við fjölskyldu og vini, stundað vinnu sína og átt kost á góðum skólum þá er sú staðreynd að þau treysta ekki heilbrigðisþjónustu á Suðurnesjunum næg ástæða til þess að flytja ekki aftur heim.

Þetta ástand hefur varað svo lengi að kynslóð Suðurnesjamanna er að alast upp sem þekkir það ekki að geta talað við lækni sem viðkomandi hefur myndað trúnað við. Þegar þetta fólk kynnist því loks að geta farið til læknis, jafnvel samdægurs, þá er það ekki sérlega spennandi að flytja aftur á svæði þar sem biðin tekur margfaldan þann tíma.

Það er stórmerkilegt að þetta ástand hafi verið langvarandi hér á svæði sem telur yfir tuttugu þúsund íbúa. Ætli það sé vegna þess að svæðið hefur verið í sárri þörf fyrir þingmenn sem geta látið sig málið varða. Er enginn á þingi sem getur hvíslað þessu að heilbrigðisráðherra eða fjármálaráðherra? Kannski þurfa sumir bráðum að finna púltið.

Hilmar Kristinsson, formaður Uglu – Ungra jafnaðarmanna á Suðurnesjum.

Birtist fyrst á www.skurinn.wordpress.com 17. júlí 2008
Greinin hefur einnig birst á politik.is og ugla.uj.is

Ég þekki þetta af eigin reynslu, ég hafði ekki mikinn áhuga á því að taka þátt í stjórnmálum þegar ég var unglingur en eftir því sem ég varð eldri fór ég að hafa skoðanir á sífellt fleiri málefnum og að lokum byrjaði ég að leita fyrir mér í starfi stjórnmálaflokka. Ég var 22 ára þegar ég loks fann stjórnmálaflokk sem ég taldi mig eiga heima í.
En það eru margir ragir við að taka þessi fyrstu skref í átt að þátttöku í stjórnmálaflokki. Margir telja sig ekki hafa nægilega þekkingu til þess að taka þátt í stjórnmálum en gera sér ekki grein fyrir því að flest okkar taka þátt í umræðum um stjórnmál oftar en við gerum okkur grein fyrir. Þó svo að umræðuefnið fjalli ekki um stjórnmálaflokka eða stjórnmálamenn þá eru málefnin nátengd stjórnmálum dagsins í dag. Þegar við ræðum það hve hátt olíuverðið sé orðið eða skömmumst yfir löngum biðtíma á heilsugæslunni þá erum við að ræða málefni sem eru einnig hlutar hinnar pólitísku umræðu. Það er enginn sérfróður um allt sem tengist stjórnmálum en öll höfum við eitthvað fram að færa. Galdurinn er aðeins sá að taka fyrsta skrefið.

Þegar ég gekk til liðs við Unga jafnaðarmenn vissi ég lítið um stjórnmál og gat ekki rökrætt stefnur flokka eða málefni, en með því að fylgjast með umræðunni sem fór fram í kringum mig og ræða málin við aðra sem höfðu einnig áhuga á stjórnmálum lærði ég sífellt meir um þessi málefni sem ég taldi mig vita svo lítið um. Ég sá stax að Samfylkingin var sá flokkur sem ég gat helst samsvarað mig við og jafnaðarstefnan þar sem öllum er gefin jöfn tækifæri var sú stefna sem hitti beint í mark hjá mér. Og ég er svo sannarlega ekki einn um það enda tel ég að flestir Íslendingar séu jafnaðarmann inni við beinið þó svo að sumir vilji kalla það eitthvað annað.

Að starfa í ungliðareyfingu snýst ekki bara um að að ræða stjórnmál og halda fundi. Starfið býður líka upp á góðan félagsskap þar sem ungt fólk með líkar skoðanir hittist og ræðir málin auk þess sem fjöldinn allur af uppákomum og skemmtunum eru í boði. Allir sem hafa áhuga eru meira en velkomnir til þess að kíkja á okkur og gleðjast með okkur enda er lang skemmtilegast í Uj.
Á heimasíðu Ungra jafnaðarmanna, www.politik.is, er hægt að finna upplýsingar um félög Uj og lesa um stefnu og áherslur Ungra jafnaðarmanna. Þeir sem vilja skrá sig í Unga jafnaðarmenn geta farið á heimasíðuna okkar og skráð sig þar auk þess sem á síðunni eru ýmsar gagnlegar upplýsingar og áhugaverðar greinar þar sem lesa má meira um stefnur og skoðanir Ungra jafnaðarmanna.

Að lokum hvet ég alla þá sem langar að taka þátt í starfinu með okkur eða eru bara forvitnir til þess að hafa samband eða mæta næst þegar Ungir jafnaðarmenn gera einhvað sniðugt.

Hilmar Kristinsson, formaður Ungra jafnaðarmanna á Suðurnesjum.

Greinin birtist fyrst í málgangi Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ.